Po wczorajszych porządkach w papierzyskach, pomijając ilość rzeczywiście zbędnej makulatury niewiadomego pochodzenia, nie mogę wyjść z podziwu w jakim stopniu istnienie pojedyńczego osobnika, powoduje generowanie nie kończącej się lawiny dokumentów, popularnie zwanych kwitami.

Mając za główny cel: ład i porządek jaki powinien przyświecać zalegalizowanej komórce społecznej, wraziliśmy wszystko co nasze w jeden wielki segregator który stał się momentalnie dość pokaźnym tomiszczem.

Patrząc na te ilości papieru, zacząłem się poważnie zastanawiać jak regularnym śledzeniem przepisów w zakresie co, z jakiego gatunku i przez ile czasu należy przetrzymywać w domowym archiwum. Człowiek, jak wynika z krótkiego podsumowania musi mieć opieczętowany dowód na to, że się urodził, uregulował wpłaty, mieszka i na jakiej podstawie, zawarł związek małżeński, próbował się w życiu czegoś nauczyć, pracował w takich a nie innych miejscach i nawet przydatne jest posiadanie stwierdzenia, że czasami bywał chory a generalnie to jest zdrowy na ciele i umyśle.

Stany powyższe, niektóre permanentne, niektóre bardziej chwilowe, archiwizowane, mają to do siebie, że największym problemem przy okresowym segregowaniu okazuje się być gradacja czyli rozterka duchowa polegająca na tym którą koszulkę dać tak bardziej z przodu a którą spokojnie można zakopać na samym, szarym końcu.