Choć nie wiem jak bardzo bym udawał maksymalnie zapracowanego to nie sposób udawać, że zbliża się piąty miesiąca sierpnia co żywo dowodzi, że z szanowną małżonką przepędziliśmy okrągły rok w związku zalegalizowanym (nie będzie żadnego podsumowywania bo pocóż).

Przyjemnym na pewno aspektem potrzaskanej dokonaniami idiotów i tzw. większości statystycznej, rzeczywistości, jest fakt, że sympatyczni ludzie oddzwaniają wtedy gdy chce się zarezerwować stolik a niejako przy okazji są szefami/właścicielami rzeczonego lokalu.

I tak pokrzepiony dzisiaj, w spokoju się wylogowuję.

p.s. a zapomniałem dodać, jak już jestem przy sprawach związków, stolików i tym podobnych kwestii kluczowych, że z pewną dozą zazdrości muszę pochwalić i to mocno, żonine conchiglioni; teraz już naprawdę dobranoc;

Wspólnymi siłami z żoną doszliśmy do wniosku, że przy obecnym tempie pracy stanowczo postulujemy wydłużenie weekendu o dzień dodatkowy. Zmęczenie mentalne ostatnimi czasy daje się we znaki dosyć mocno i na pełną reanimację myśli podczas dwóch dni nie ma szans. Ale. Co się odwlecze to nie uciecze i po owocach ich poznacie. Czy jakoś tak.

Finanse poukładałem w programie do tego przeznaczonym o dość śmieszącej nazwie. Wypadałoby może i postrzępionego bloga poukładać.

Czasami wolę nie myśleć, że tak bliska jest granica dzieląca nas od przeistoczenia się w połączenie organizera i kalkulatora. Chociaż sama tego świadomość wydaje się być wystarczającym środkiem obronnym.