Nie jest łatwo zrobić spektakl uliczny. Nie udało to się w sobotę ulubieńcom szczecińskiej publiczności: Stella Polaris w „Ramayanie” w formie wędrownego widowiska. Nie wiem co w tym jest, a raczej czego nie ma. Ubiegłoroczny „Fool’s Ship” Norwegów na zamkowym dziedzińcu porwał publiczność i pozostawił wrażenie przeżycia czegoś niesamowitego.

Norweska trupa na pewno jest zjawiskiem niebywałym, są bardziej czcicielami, wyznawcami teatru niż grupą aktorską. To na pewno bije od nich na każdym kroku a widowisko balansuje na granicy religijnego uniesienia: grają (chociaż to niedobre słowo) dosłownie do upadłego.

Może tegoroczny Festiwal Artystów Ulicy paradoksalnie zbytnio postawił na widowiska wędrowne, może za mało było (jednak) w tym skupienia i koncentracji. Może ekipy takie właśnie jak Stella Polaris wyrosły już z ulicznego kuglarstwa i ich żywiołem jest po prostu plenerowy teatr totalny?

Albo to słabszy rok Festiwalu.