Magnolie kwitną

Tak może od środka: manewr polegający na podjechaniu do Mysłowic tak by uchronić się przed tłumem szarżującym Światowida na dworcu w Katowicach okazał się być, na szczęście, dmuchaniem na zimne – powrót mas ludzkich z długiego weekendu rozłożył się w czasie. Ironizując, mogę powiedzieć, że brak przeludnienia w pociągu, został nam zrekompensowany brudem składu wręcz nie do opisania.

 

Kilka dni na Śląsku, kilka załatwionych spraw, kilka (niedopiętych jeszcze) refleksji na temat życia, gustów i zachowań tamtejszych. Trochę może się to komuś nieco śmieszne wydać, że rewidujemy z żoną poglądy w niecały rok od momentu kiedy zamieszkaliśmy razem.

 

Dzisiejszy dzień na rozpęd w pracy pewnie zaowocuje pełnym pędem przymusowym jutro – czasy kiedy panował nade mną stres terminów finalnych, należą do przeszłości (aż kolejny raz w tej notce chcę podkreślić, że na szczęście, heh). Inna sprawa, że biuro przy bocznej uliczce zielonego przedmieścia, prowokuje raczej do częstych przerw na papierosa czy też wycieczek do sklepu, niż do wytężonej analizy koncepcji które mają zbawić system dystrybucji i sprzedaży.

 

Te magnolie tak pięknie kwitną i obiad czeka na mnie w domu.

Trackbacki/pingbacki

Komentarze

Skomentuj

Musisz być zalogowany żeby móc skomentować ten wpis.