Jak taka mała bakteria może takiego (w miarę) dużego człowieka rozłożyć? Podobno kropla drąży skałę. No ale … tu takie miejsce na takie małe, zmierzłe, niedomówienie.
Tydzień przeleciał na pilnowaniu punktualnej konsumpcji penicyliny, wizytach w przychodni, kłuciu po żyłach w laboratorium i przepędzania czasu na korytarzach w stylu full-moher. Całe szczęście, że pani doktor jest bardzo znajomą osobą i mimo swoich zapędów choleryczno-nerwowych potrafi pacjenta wprowadzić w dobry nastrój.
Moje krwinki białe szalały a Promyczek cierpliwie podtykał mi zestawy kefir plus sok wielowarzywny w charakterze wsparcia na antybiotyki.

Święta?
Bijemy rodzinny rekord ateizmu w tym roku, nawet przy zakładanej opcji przez mamę, że jest to przede wszystkim święto wiosny.
Osobiście też nie za bardzo to chwytam.