Obserwując tę nerwowość dookoła, zwaną też czasami „radosnym podnieceniem przedświątecznym” (ale dosyć tych uszczypliwości), zauważam dwie charakterystyczne rzeczy tego roku.

Po pierwsze: nie wiem czy to cecha ogólnie pojętego środowiska dwudziestoparolatków (circa) czy generalnie kondycja finansowa społeczeństwa – wszędzie gdzie tylko to możliwe w parze ze zbliżającymi się Świętami idzie troska, złość, niepokój (niepotrzebne skreślić lub dopisać) o budżet domowy. W moich ulubionych reklamach barometr marketingowy wskazuje na to, że na motywach „radości prezentów” da radę sprzedać na rynku pożyczkę, kredyt lub przynajmniej zaznaczyć obecność banku, oczywiście z choinką w tle.

Po drugie: czy naprawdę wszyscy mają ostatnio jakąś postać grypy, przeziębienia etc.? Tak tu sobie przejrzałem grudniowe materiały z blogów różnych i chyba przybrało to postać epidemii.

Dlaczego ja o tym?
Bo właśnie kaszląco sprawdzam stan konta…