HH Monckeberg, freejazz i samotność

Czasami może potrzeba trochę czasu. Czasami może więcej. Może to też nigdy nie nastąpić…

Temu miastu wyrwano pamięć jak i mojemu, rodzinnemu. Ale pisałem chyba już kiedyś o tym…

Dzisiaj spokojnym krokiem przemierzając Spitaler Str. usłyszałem freejazzową improwizację na saksofon. Idealnie wpasowaną w dziwny rytm tego miasta. W światła domów towarowych przy Monckeberg. W ruch ludzi i autobusów. W prośby żebraków.

I zrozumiałem o co chodzi w tej dziwnej samotności.

Trackbacki/pingbacki

Komentarze

Skomentuj

Musisz być zalogowany żeby móc skomentować ten wpis.