Echo kroków na kamiennych …

Echo kroków na kamiennych schodkach wąskich przejść na Blankenese. Trochę świeżości, trochę energii we mnie wstąpiło. Nie wyparło to jednak jakiegoś strasznego lenistwa które mnie ostatnio ogrania. Dziwne to i przyjemne zarazem.

Czuję jakby to była jesień. Czuję się przysypany jesiennymi liśćmi gdzieś pod jakimś drzewem wiadomości złego i dobrego. Czy przyjdzie się samemu z nich otrząsnąć czy też raczej ktoś mnie odkopie z tej sterty?

Przeglądam strony narracji życia, owych witryn’odbić gdzie egzystencja nakazuje produkować przejaw istnienia. Dawno tego nie robiłem, prawda – dlatego jest to takie zadziwiające, przypuszczam, że straciłem kontakt z onym rozpędzonym wirtualnym obłędem.

Inny punkt spojrzenia: ów skos, tylko z drugiej strony – pewnych spraw i zależności nie da się zawrzeć w geometrii. Łapię się na tym, że nerwowo, mimowolnie kontroluję wskazania zegara, pomimo nawet dni wolnych od pracy.

Jedyne czym się zajmuję to odmierzanie czasu, przedsięwzięciami nie prowadzącymi donikąd. Tak już kiedyś, bardzo dawno o tym napisałem, niezmiennie to wraca…

Coś wypadałoby z tym wszystkim zrobić, czyż nie?

Trackbacki/pingbacki

Komentarze

Skomentuj

Musisz być zalogowany żeby móc skomentować ten wpis.