Egzaltacja czy satori?
Przedmioty na pustym prawie stole leżą tworząc kompozycję. Linie ścian w logicznym porządku zbiegają się w narożnikach pokoju. Jasna zieleń liści harmonijnie odcina się na błękicie nieba.
Światło przechodzi w cień który zmienia kształty. Każda chwila wraz ze zmianą wszystkiego co nas otacza przechodzi jak refleks lampy w następny moment istnienia. Każda deformacja jest świadectwem działania i przyczyną swojej egzystencji.
Przestrzeń wypełniona kształtami brzmi swoim istnieniem, będąc lub nie, w ruchu, oznaczając przeszłość, teraźniejszość i przyszłość. Wszystko ma swoje miejsce i łączy się w sensowny sposób, układa w jedną całość, jednocześnie wynika i znaczy samo w sobie.
Chwila, spojrzenie, moment, wdech, rytm, harmonia, wydech, mój ulubiony skos, ujęcie rzeczywistości, koncentracja i następna sekunda.
Mieliście kiedyś dziwne wrażenie, że to wszystko ma sens?
Trackbacki/pingbacki
Komentarze
Skomentuj
Musisz być zalogowany żeby móc skomentować ten wpis.
… zdecydowanie miewam to wrazenie …
Satori… Tzw Olśnienie raczej. Nie wiem – upadek szuflady od klawiatury nastąpił kiedy czytałam o Twoich obserwacjach – determinacjach:) Ja z kolei niekiedy doswiadczam nagłych nagromadzeń energii towarzyszących poruszaniu podstawowych (bazalnych) tematów. Bez egzaltacji:) Się wyłamał w trakcie upadku jeden punkt w łączeniu (klawiatury z biurkiem).. Poza tym zdrowi.
hm hm :) z tą klawiaturą to interesujące – może cały świat jest jedną całością?
to już nie jestem sam ;)
elementy układanki…jest różnica między składaniem puzzli a składaniem ułamków świadomości? sens jest na zewnątrz, jako nadrzędna dyrektywa powoływania do życia, oraz wewnątrz, odczuwany jako determinacja istnienia i intencjonalności poczynań. A mówiąc po ludzku, sens odczuwam zawsze:)
sztuczne…
co jest sztuczne?
Zdarzyło mi sie czasem odnieść to wspaniałe! wrażenie jakim jest poczucie sensu.Bezsens jakże wszechobecny i demoralizujący zmusza do poszukiwania drogi,na ktorej cokolwiek jest istotne,ważne..sensowne…..eeee tam,filozof ze mnie taki jak wspaniały bloger(spójrz prosze na „egzaltacje”-hehe)