Tryb wstecznej zgodności
Naprzeciw trudności życia prozaicznego cieszą mnie postępy w pracy – starannie ostatnimi czasy inwigilowane poprzez, mogę tak z lekkim rozbawieniem powiedzieć, niedoskonały aparat nadzoru. Nic to jednak, marność. Satysfakcja płynie z samej siebie a statystyki samozadowolenia rosną.
Sytuacja i status tych zapisków niejako wymusza odrobinę podejścia retrospektywnego (damn, jak to się pisze?). Nawet pobieżna analiza notatek na wyrywki, uświadamia mi, że im większy komfort pracy tym mniej wpisów narzekaniowych (no dosyć to oczywiste) a starając się być człowiekiem o dosyć poważnym zapatrywaniu na publikację nigdy nie afirmowałem obłoczków za oknem (no chyba, że ważne powody kierowały inaczej).
Dlatego w tym całym bałaganie zastanawia mnie, przy takim okresie pisania, jak bardzo konsekwencja stylistyczna wpływa na odbiór tudzież wyobrażenia czytających (i nie mam tu na myśli nagłego zwrotu w stronę narracji w trzeciej osobie)? Mechanizm ten od strony technicznej stron www po przetłumaczeniu na nasze zwie się trybem wstecznej zgodności.
Rozglądając się dalej niźli poza własnym okienkiem i tak można dojść do wniosku, że żelazna konsekwencja nie jest największym błędem genetycznym współczesności.
Cóż na to można począć – zastanowiłbym się pewnie w liceum.
A tak to mogę nieco ironicznie podsumować: przecież i tak wszyscy jesteśmy agentami.
Trackbacki/pingbacki
Komentarze
Skomentuj
Musisz być zalogowany żeby móc skomentować ten wpis.
eee ja tam 'se’ lubię czasem poafirmować obłoczki za oknem albo ponarzekać na to co za framugami ;))))
Ukrywanie siebie za słowami?
a to dlatego też po krótkim namyśle dopisałem, że jeżeli wymyślę sobie jakiś ważny powód to i taka opcja jest bardzo ciekawa :) heh
a nie odwrotnie?
Bardzo męski punkt widzenia. Tak na marginesie, bo może nas też zlustrują, nie jestem, nie byłam i nie będę. :)))))))
ja mam wrażenie – zwłaszcza na blogu – że cały czas ktoś mnie lustruje :) (dlaczego 'bardzo męski punkt widzenia’? :o)
mam dużą szansę na swoją teczkę… z racji miejsca pracy. a z tego co nam premier objawił… hmm… ciekawa jestem czy 50 lat temu podpisałam tę lojalkę czy nie… :P
tak sobie pomyślałem czy za kilkanaście nasze blogi nie będę takimi teczkami – a może już są :p