Rzecz kultowa
Chociaż producentów jest sporo, to tak naprawdę tylko produkty Vifon i Yum Yum zostawiają w ustach charakterystyczny, długo utrzymujący się posmak.
Jedną z najbardziej charakterystycznych rzeczy nowej rzeczywistości ostatnich nastu lat jest danie błyskawiczne znane pod potoczną nazwą zupki chińskiej.
Pamiętam jak mając po piętnaście lat z kumplem zajadaliśmy się pierwszymi dostępnymi Kuksu które wydawały się nam wtedy egzotycznymi, atrakcyjnymi potrawami.
Moim skromnym zdaniem, modele najbardziej charakterystyczne to te podpisane krewetkowa curry – ostra oraz kurczak czyli opcja łagodna (tutaj zapewne należałoby się głębiej zastanowić nad wpływem autosugestii przy degustacji potraw tej klasy).
Moje osobiste doświadczenia nauczyły mnie, że nieważne czy prowadzisz własną firmę czy nie, czy to ze względów smakowych czy finansowych, mieszkasz w Szczecinie czy Hamburgu, to zawsze może być czas i miejsce na miseczkę makaronu nienajwyższych lotów zalanego po prostu wrzątkiem z dodatkiem proszków z torebek, z których na smak najbardziej ma wpływ ta podpisana częstokroć dosyć tajemniczo: soup base.
Swoją drogą jestem ciekawy czy powstanie kiedyś zbiór przepisów i tricków różnorakich, przydatnych przy sporządzaniu tego pokarmu kultowego, takich jak np. nie dodawanie zawartości torebki ‘warzywa‘ w celu uniknięcia zbytniego wrażenia konsumpcji mydlin (spotykane w niektórych wersjach) lub też stosowanie serka topionego jako polepszacza gęstości.
Podsumowując – upatruję w tej małej paczce z kostką makaronową pewnej metafory naszych szybkich czasów, szybkich i pełnych produktów z Dalekiego Wschodu – co nie zawsze musi oznaczać najwyższą jakość ale prawie zawsze kojarzone jest z niską ceną.
Dlatego też z pewnym lekkim rozbawieniem stwierdzam, że obok takich dziejowych wynalazków epoki informacyjnej, jak internet czy telefonia komórkowa, w panteonie sławy powinno się znaleźć też miejsce dla zupki chińskiej – rzeczy kultowej.
Trackbacki/pingbacki
Komentarze
Skomentuj
Musisz być zalogowany żeby móc skomentować ten wpis.
i Młoda twierdzi, że brak nam uczestnictwa w epokowych zdarzeniach. Chyba nigdy nie zalewała zupki chińskiej wrzątkiem, ot co ;D
być może rytuał ten tak mocno wrósł w nasze życie i stał się jego nieodłącznym elementem, że w ogóle go już nie zauważamy ;D
Jeśli chodzi o chińskie zupki to są takie jedne, których w Polsce nie znalazłam. O ile amerykańskie jedzenie do moich ulubionych nie należy, to zupki RAMEN NOODLES uwielbiam :-) I polecam. Co prawda makaron trzeba gotować przez 3 minutki zamiast zalać wodą…ale WARTO :D
dokładnie. chińska zupka zbawcą świata. :>
mieszkając w Niemczech cały czas poszukiwałem jakiejś znanej mi marki ponieważ miejscowe gatunki zawierały zbyt duże stężenie mydlin ;) w końcu los się nade mną zlitował i do dzielnicowego Minimala zaczęły przychodzić transporty klasycznego Vifon krewetkowa ostra :)chętnie bym spróbował tych ramen noodles tylko się zastanawiam skąd je zdobyć :) (trochę podejrzane jest to gotowanie zamiast zalewania ale niech tam, hehe)
no aż tak strasznie to chyba na świecie jeszcze nie jest, co? :p
W tym gotowaniu tkwi sekret :D Na dodatek jest tylko jedna torebka przypraw – żadnych olejów ani mydlin…mniamsio :-))) Jak zdobędę to mogę podesłać :>
zaciekawiło mnie to :) będę musiał przetrząsnąć azjatyckie sklepy albo poszukać po niemieckiej stronie ;)
Kiedyś się tym zajadaliśmy ze „świeżym” wtedy moim małżonkiem. Był to wypad do Zakopanego…..jedliśmy je przez 3 dni i w czwartym sie pochorowaliśmy. Ale to tak, że nie miał nikt siły wyjśc do apteki po jakies leki. Od tamtej pory sam zapach wywołuje dziwne mdłości;)
Ja je miałam ze sklepu przy amerykańskiej bazie, więc może spróbuj tam gdzie amerykańskie żarełko sprzedają :-)
hm. hm, coś mi świta :) trzeba będzie sprawdzić czy eurokorpus natowy nie ma siakiegoś sklepu dla pospólstwa :)
eee, nie to w takim razie musiały jakieś nieświeże być jak zaszkodziły ;) normalne są „smaczne” i „zdrowe” :)
Dla mnie rzeczą kultową, jeśli chodzi o jedzenie w różnych okresach mojego życia, jest: chleb z cukrem i wodą/śmietaną, chleb ze smalcem i musztardą lub chleb z samą musztardą.Czasy były różne… pozostały cudowne wspomnienia.Serdecznie pozdrawiam.
pokoleniowo jeszcze jestem przyzwyczajony do kromki ze smalcem oraz z musztardą :) można by powiedzieć, że obserwując najprostsze przysmaki można wiele wywnioskować nt danych czasów i przełomów, pozdrawiam również :)
Blog fajny.Te posty najbardziej ale i obrazki wszystko spox.pzd. odwiedz mój blog http://www.ewela-144.blog.onet.pl