Pocałunek …

W tafli biurowca odbija się nieznacznie zdeformowana sylwetka St. Michel. Temu miastu wyrwano pamięć o przeszłości tak jak i mojemu, rodzinnemu. Historia to zatem jeden nieśmiertelny człowiek który cały czas się uczy.

Są takie dni kiedy postawionym będąc przed w formie takiej, zwierciadłem czasu zdajesz się być okruchem niestety przygniecionym.

Przychodzi jednak wraz ze zmianą nie uczucie ale pewność, że to Ty połową swojego cienia zakryjesz tę budowlę, otworzysz to okno w murze percepcji, dasz z siebie kolor, smak i styl.

Pewnego dnia nazwiesz sumę wszystkich niewypowiedzianych chwil i wrażeń.

Przechyli wtedy mocno głowę do tyłu by w skosie spojrzeć w błękit, przebić się przez niego i uśmiechając się dotknąć policzkiem ściany, nagrzanej i chropowatej; zmruży delikatnie oczy i zamknie w ramionach przestrzeń od luster przeszłości do figur na Moście Karola.

Nieprawdą bowiem jest, że przynosi on pecha wybrańcom losu.

Czyżby świat zapomniał o dawaniu?

Trackbacki/pingbacki

Komentarze

Skomentuj

Musisz być zalogowany żeby móc skomentować ten wpis.