Obfocić czy opfocić (od focenie) …
Cisza, spokój. Zdjęcia skopiowane. Za mną półtora tysiąca kilometrów drogi z wypoczynku do pracy z przystankiem w domu. W następny weekend party editorialowe. W jeszcze następny międzynarodówka w Szczecinie.
Tyle miejsc. Tyle wyjazdów (a wszystko można obfocić).
Aha, no i miała być: wrzutka.
Trackbacki/pingbacki
Komentarze
Skomentuj
Musisz być zalogowany żeby móc skomentować ten wpis.
Miło spotkać artystę – wiem, co mówię, choć to nie moja działka…
trochę nie na temat, nie mogłem się opanować, chociaż wydaje mi się to strasznie szczeniackie, ale chciałem napisać, że w życiu nie widziałem na Onecie tak fajnego graficznie bloga… zresztą nawet na blog.pl nie mają lepszych… to żadna wazelina, po prostu chłodna ocena… ja nie muszę się nikomu podlizywać, chciałem pochwalić… mastah
chylę czoła przed Tobą … jam jest jedynie prosty dodatek do minolty lustrzanki (dziś oddaję pięć klisz do obróbki) …… ale wspomnienia mam piękne, niezależnie od poziomu artystycznego :-)
a mozna wiecej poogladac?dobrze ze pan masz tyle okazji to focenia. wlasnie wywolalam zdjecia me. i jestem zazenowana. nie bede ich wiecej robila. z kazdym filmem gorzej… dochodzi do tego ze ze zla przeslona zly czas zly miejsce i nawet kadr paskudnie ustawiony.ale tutaj ciekawie. tutaj chcialoby sie bardziej oczy nacieszyc.
postaram się dzisiaj sklecić jakąś galeryjkę (i w miarę ją aktualizować);
a to miłe; tak bez podlizywania; dzięki i pozdrav :)
to idę katować; bo mi słońce się psuje;