Sercołamacze na 200 km
Mam nadzieję, że po raz kolejny w autobusie nie poleci „Wielki Podryw” („Heartbreakers”).
To już by było trochę monotematyczne.
Jak coś nie wybuchnie – to całkiem udany dzionek (coś trochę za cicho jest).
Trackbacki/pingbacki
Komentarze
Skomentuj
Musisz być zalogowany żeby móc skomentować ten wpis.
Czesc.bardzo ciekawy blog:) moj moze nie jest az tak interesujacy ale zapraszam do jego odwiedzenia……….marzycielka20.blog.onet.pl
wpadlam tu przypadkiem…czy….czy to sa Rysy nad Czarnym Stawem….?czarna-anka.blog.onet.pl
Rysy?? nad Czarnym??czarna-anka.blog.onet.pl
widok znad Zielonego Stawu Kieźmarskiego w stronę Kołowego Szczytu :)
Też tak masz, że jak cicho i grzecznie to coś się szykuje?
:) to chyba wręcz atawistycznie zakorzenione we mnie jest ;)
U mnie ani cicho, ani grzecznie. Przed chwilą była awantura z dyrektorem. Mam cholernie za duży zakres obowiązków i jeśli jest coś pilnego z jednej dziedziny, to naturalnie w tym czasie będą przeszkadzać ludzie mający problemy ze wszystkich innych zakresów. Qr.wa … czasem trzeba sobie rzucić czymś ciężkim.