Colleoni?
Deszcz przysiadł w Szczecinie. Zmoknięte anioły poprawiają biodrówki. Colleoni jakby trochę bardziej zatroskany spogląda na plac.
Przesuwam palcem po rządku kompaktów. Wiele godzin muzyki. Rozmaite barwy, wspomnienia, plamy… alfabet uczuć.
Za pięć dni spotykamy się we Wrocławiu.
Trackbacki/pingbacki
Komentarze
Skomentuj
Musisz być zalogowany żeby móc skomentować ten wpis.
Więc zapraszam do mnie na kawę :)
po cichutku, z radością … zazdroszczę.
Ech…jakież to romantyczne;-) Niesamowite…
Colleoniemu? mi? :) czegokogo?
Tobie … wielu rzeczy … pewności miłości … ale to taka pozytywna zazdrość … uśmiecham :-) do Ciebie …
trochę się gubię :) za wcześnie jest :) – w Szczecinie czy we Wrocławiu?
te anioły? ;)
W mieście mostów niezliczonych.Chociaż zdaje się będziesz wtedy dysponował lepszą „metodą” pozytywnego podnoszenia ciśnienia.Wszystkiego dobrego.:)
anioły…alfabet uczuć…co tam jeszcze na a…a nie wiem;-)
dzięki :) przyda się na pewno :)
o to muszę uważać bo się za chwilę zrobi telenowela wenezuelska :D
:)