Wojak podwójnie chmielony
Jest tak, że się dzieje. Sprawy, rzeczy i sprawunki.
Wydłużony weekend o dwa dni urlopu. Przymiarka już na grubo do kredytu mieszkaniowego. Remont komputera stacjonarnego i walka z ustawieniami firmowej płyty głównej. Tradycyjne już, myślę, że tak mogę powiedzieć, gotowanie w piątek. Dbałość o estetykę dźwięku powierzona firmie Onkyo za pośrednictwem zakupu na serwisie aukcyjnym. Pre-parapetówka friendowa. Spłata (w końcu, wreszcie) w Outcaffe.
Jak ja mam takie życie zmieścić w płynnej narracji?
Tego się nie da anegdotycznie.
Może i zabrzmi to zarozumiale – ale dziwię się tym którzy nudzą się życiem.
A do tego czuję grubą hossę lada moment.
A może po prostu to piwko mi tak dobrze wchodzi?
Narracja będzie innym razem
Trackbacki/pingbacki
Komentarze
Skomentuj
Musisz być zalogowany żeby móc skomentować ten wpis.
sama się dziwię, co po niektórym jak mogą się tak przeraźkliwie nudzić. Widać są i tacy, co tak mają. Nam to nie grozi, nie? ;)
czasami przydałoby się nawet trochę tej nudy :p