Jakby nie liczyć i jakby nie mierzyć, wychodzi na to, że dobiega pierwszy pełen rok w Polsce po emigracji zarobkowej do Hamburga.

Dużo zrobiliśmy przez ten czas. Przypieczętowaniem tych starań będzie wkrótce ślub i mieszkanie. Nie wszystko jeszcze zostało zakończone. Pewne sprawy jeszcze trzeba dopracowywać. Było ciężko czasami i nadal nie stać nas na tak zwane w miarę wszystko. Jeszcze.

Tak czasami patrzę poprzez słupek miesięcy archiwum i coraz bardziej dociera do mnie, że osiadłem. I coraz bardziej też dociera do mnie, że polubiłem to.

Mogę też powiedzieć, że zamieniłem autostradę na koleje państwowe (śmiech) ze zmniejszoną częstotliwością. Przestałem patrzeć na śląskie klimaty oczami przybysza z północy. Potem dotarło do mnie jak silnie występuje tam syndrom oblężonej twierdzy i powróciłem do uporu spojrzenia na świat mieszkańca znad delty rzeki – ale już trochę w inny sposób.

Podróż nie tylko poprzez czas i przestrzeń. Ale nie patetycznie – tylko z uśmiechem.