Jo sem po svadbe
Tutaj czas jakoś inaczej płynie. Inaczej dzień się zaczyna i inaczej kończy.
Wychodzimy coraz to wyżej z żoną, która w sposób zadziwiający oswaja się – a raczej odkrywa w sobie, zamiłowanie do stromizny – chyba, że to tylko taka słabość chwilowa 
Tak naprawdę nie mógłbym piękniej sobie tego wymarzyć. Niby zdaje się to być logiczną kontynuacją: jaki ślub – taka poślubna 
Miałem się nie przyznawać ale czasami to chyba ja jestem bardziej zmęczony od małżonki
Ze Starego Smokovca spod samiućkik słowackich Wysokich Tatr, with love – jacca
Trackbacki/pingbacki
Komentarze
Skomentuj
Musisz być zalogowany żeby móc skomentować ten wpis.
to ja tak nieśmiało na marginesie napiszę, że od czasu mojego pierwszego pobytu na Słowacji nie słodzę herbaty… ograniczone fundusze zmusiły do wyboru: Kelt albo cukier…nie ma tego złego co by na dobre nie wyszło ;) pozdrowienia dla Małżonków :**
ach ach!! to Wy jesteście w cudnym miejscu!! pozazdrościłabym, gdybym właśnie nie wróciła z innej cudownej wędrówki ;-). Pozdrawiam serdecznie, prosząc jednocześnie cobyście szczyty tatrzańskie WY ode mnie pozdrowili gorąco!!
mnie miodowy weekend czeka niedlugo, mam nadzieje tez wspiac sie na szczyt swiata, zasluzony urlopik
bowiem napisane jest, że chmiel osłodzi każdą gorycz ;)
:)
po odpoczynku ścieżki mojego myślenia są proste i tak kombinuję i nijak nic pod ten 'szczyt świata’ zamiast Everestu nie umiem podstawić :) chyba, że to taka ogólna przenośnia co do gór jako takich :)