Po krótkim odpoczynku pourlopowym, jasnym się stało, że należy wrócić do domowych tradycji żywieniowych. Żona zaatakowała mocno za pomocą karminadli i przepysznego sosu pieczarkowego. Nie pozostało mi nic innego jak przejść do zdecydowanego kontrataku.

Kroimy pierś z kurczaka w kostkę rozmiarów wedle uznania. Smażymy przyprawione majerankiem na oleju na wolnym ogniu z cebulą aż mięso będzie dobre. Możemy dodać odrobinę mieszanki meksykańskiej lub ostrej papryki, kropimy maggi (to zamiast soli, której nie używamy jeżeli koniecznie nie musimy). Do gotowego kurczaka na patelni dorzucamy z puszek krojone pomidory oraz czerwoną fasolę. Podsmażamy do momentu aż sos dobrze się zwiąże i zgęstnieje. Doprawiamy całość chili i pieprzem (można dokropić maggi). Trzymamy wolno bulgoczące na małym ogniu.

Na drugiej patelni rumienimy siekaną cebulę z czosnkiem granulowanym. Do tego wrzucamy surowy ryż i prażymy go na średnim ogniu około kwadransa. Zalewamy gorąca wodą, tak by go przykryć na około dwa centymetry. Dodajemy kostkę bulionową i trzymamy na ogniu do momentu kiedy woda odparuje całkowicie.

Do dania w charakterze przystawek podajemy tarty żółty ser, zielone oliwki oraz gęstą śmietanę z bazylią.

Smacznego