Nie ma kawy w biurze

Powraca natrętna teoria głosząca, że dzień powinien mieć 48 godzin. Rozpoczęcie pielgrzymek po bankach, agencjach nieruchomości i innych przybytkach obchodzących właśnie dionizje obfitości koniunkturalnej, wybrałem chyba w najmniej odpowiednim momencie czyli z rozpoczęciem miesiąca kiedy to na horyzoncie pojawia się dodatkowa kwitologia, ustalenia, telefony, prace oraz rozwalanie łazienki w której ilość tajemnic i zagadek jest wprost odwrotnie proporcjonalna do jej powierzchni (or sth like that).

Notabene dobre samopoczucie pośredników nieruchomości zaczyna wkraczać w obszary zarezerwowane jak dotąd dla państwowego handlu – tyle tylko, że z pewną dozą wyuczonej grzeczności. Przeczuwam jednak, że są to żniwa na ostatnich już liniach oporu na tym rynku.

Pomimo tego mój humor utrzymuje się, jakby to określić, w okolicach 78% skali satysfakcji, co wprowadza mnie w lekki stan płytkich refleksji.

Miarę powyższą mógłbym określić niemal na całkiem nieźle gdyby nie fakt, że od rana nie ma kawy w biurze, za co rzeczywistość dzisiaj dostaje ode mnie minus 20%.

Trackbacki/pingbacki

Komentarze

Skomentuj

Musisz być zalogowany żeby móc skomentować ten wpis.